کامنت نیوز: طبق گزارش بانک جهانی کویید ۱۹ ضربه سنگینی به اقتصاد کشورهای توسعه یافته وارد ساخته است. در آن گزارش گفته شده است که ضربه وارد شده از سوی کویید ۱۹ علی رغم حمایت از بی سابقه سیاست، اقتصاد را به عمیق ترین رکود اقتصادی خود از زمان جنگ جهانی دوم می رساند که اگر كشورها مدت طولانی تری در جریان این بیماری همه گیر قرار بگیرند اثرات طولانی مدت روی خانوارها و بنگاه ها گداشته و ركود جهانی عمیق تری رقم میخورد. با این حال رییس جمهور ایران در مورد اثر کرونا بر اقتصاد چنین گفته بود:در حالی که اقتصاد بسیاری از کشورهای بزرگ دنیا تا ۲۰ درصد کوچک شد اما اقتصاد ایران در برابر مشکلات ناشی از شیوع کرونا تنها ۳ درصد آسیب دید که این نشان توانمندی دولت در ایستادگی در برابر این مشکل و مدیریت آن است. این گفته بعدها نیز در گفته های روحانی تکرار شد. این که چرا سیاستمداران کشورهای توسعه یافته تمایل جدی به بیان مشکلات اقتصادی دارند ولو آنکه این امر محقق نیز نشده است جای تعجب است. تعجب نسبت به صحبت های سیاست در ایران نیست بیشتر تعجب آن است که علت خودزنی های بیش از اندازه کشورهای توسعه یافته به اقتصاد خود در شرایطی که درآمد سرانه بالایی را پشت سر میگذرانند و با گفته های خود اعتراضات مردمی را توجیه پذیر کرده و حتی خوراک برای تضمین گفته های سیاست مدارن در کشورهای غیر توسعه یافته می کنند (به طور مثال) چیست؟

گزارش مرتبط:

ای کاش میشد یکسال بعد را دید! نتیجه سوار شدن بر ادبیات جمع آوری شده ای به اسم اقتصاد!

مقالات نیویورک تایمز را چه کسانی می نویسند؟