خبرگزاری بازار نوشت: فیچ سولوشن، پیش‌بینی کرد اقتصاد ایران در سال ۲۰۲۱ با کاهش تاثیر بحران کرونا به رشد متوسط مثبت برگردد.

کامنت نیوز: ارتقاء یا عدم ارتقاء درآمد سرانه شاخص درستی است که میتواند چشم انداز برای رسیدن به رفاه اقتصادی بیشتر یا کمتر را بیان کند. دهه هاست که کشورهای کم درآمد و متوسط درآمد نرخ های رشد بالا را ثبت کرده اند ولی این کشورها همچنان در عدم همگرایی درآمد سرانه رنج می برند. مساله تزاحم بین رشد و توسعه نیست. چگونه است کشورهای توسعه یافته وقتی مسیر توسعه خود را شروع کرده اند بین رشد و توسعه آنها (توسعه یعنی رشد شاخص های کیفی انسانی) تزاحمی نبود. برپا ساختن صد ها کارخانه به صورت یک شبه امکان پذیر است و نرخ رشد را افزایش میدهد. امروزدر همه کشورها ثروتمند وجود دارد و این ثروتمندان میتوانند نرخ های رشد بالا ایجاد کنند. مسیر رشد کشورهای توسعه یافته از توجه به ثروتمندان نگذشت بلکه از توجه سیاست مداران به مردم برای ارتقاء استعدادهای انسانی گذشت. تعیین هدف گذاری تحقیق و توسعه تجربی و ارائه یک بسته حمایتی به صورت بلاعوض و پایدار کافی بود معادلات اقتصادی تغییرکند و انتظارات مطابق اعتماد به دولت ها شده و قوانین بازار راکبی برای سواری دادن و سواری خوردن پیدا نکند… در نظریه های توسعه دیگر نرخ های رشد جایگاه خود را از دست داده است. مرز نظریه های اقتصاد کلان تمرکز بر میزان تحقیق و توسعه تجربی شرکت ها است. ظرفیت اشتغال را تنها تحقیق و توسعه تجربی میتواند با محدودیت مواجه نسازد. اگر پویایی در اقتصاد ایجاد شده است این پویایی باید خودش را در عدم محدودیت ایجاد اشتغال، عدم محدودیت ارتقاء درآمد سرانه عدم محدودیت رفاه اقتصادی نشان دهد. تحقیق و توسعه تجربی این ظرفیت را دارد که ابزاری برای عدم محدودیت در ایجاد اشتغال، ارتقاء درآمد سرانه و غیره باشد. مساله اصلی این است که کشورها گرفتار مافیا نشده و پس از انجام سیاست گذاری جایگزینی واردات، توسعه صادرات و مکانیزم بازار و غیره در نهایت به این برسند که حمایت از تحقیق و توسعه تجربی جزء به صورت بلاعوض امکان پذیر نیست و در صورت اعتماد به مردم، مردم نیز به دولت ها اعتماد کرده و اقتصادی که مبتنی بر نتیجه حمایت نیست بلکه خود حمایت است به عرصه ظهور می رسد.