۱۳۵۷ می گویند نظام سیاسی ایران مستقل میشود. و نگرانی اسرائیل آن میشود که اهداف اقتصادی و سیاسی خود را از دست میدهد.

بیاید فرضیه های های زیر را در نظر بگیریم:

فرضیه اول: نه ایران با اسرائیل مساله دارد و نه اسرائیل با ایران.

فرضیه دوم: هم اسرائیل با ایران مشکل دارد و هم ایران با اسرائیل. مشکل اسرائیل متوقف بر ظهور فردی به نام امام ۱۲ است و مشکل ایران نیز پیروی مباحثی در شیعه (به طور مثال).

معلوم نیست که چگونه بتوان، موضوعیت وجود (یا عدم وجود) مساله ایران با اسرائیل یا اسرائیل با ایران، را بررسی کرد. در ایران، گروه های سیاسی هستند که کاملاً اهداف اقتصادی دارند که این مساله میتواند نشان از عدم وجود اهداف سیاسی (چیزی در معنای اهداف شیعی به طور مثال) برای گروه های سیاسی ایران، باشد (در اسرائیل ولی اهداف اقتصادی در اولویت نیست و به صورت پنهان کردن اهداف سیاسی اگر بخواهد استفاده شود مورد استفاده قرار میگیرد. بنابراین اسرائیل اهداف سیاسی دارد و به نظر فردی به نام امام ۱۲ برای او مهم است).

اگر فردی به نام امام ۱۲ برای اسرائیل مهم باشد به نظر اول دین و امام ۱۲ می بایست درست تعریف شود. بزرگ شدن محبت و عشق در قالب دین به علت درخواست آفریدگار برای توجه مخلوقاتش به این عنصر محبت و عشق بود. دین برای این که افراد فطرت خود را باور کنند ایجاد و بزرگ شد. تا زمانی که به افراد گفته شود که محبت به مردم را در سرلوحه کار خود دنبال کنید تا به سعادت برسید شاید کسی به آن اعتنا نمیکرد. ولی زمانی که گفته شود دینی نزد شما آمده است که شما را به بهشت می رساند آن زمان میتواند در قالب بزرگ کردن دین، عشق و محبت را به مخلوقات آموزش داد.

بنابراین جنگ برای دین معنا و مفهوم ندارد و اگر جنگ در اسلام وجود داشته است به نظردر جایگاه آزمایش برای دوره ای زمانی مشخص بوده است.

اگر شناخت از دین صورت گیرد شناخت از امام ۱۲ نیز بهتر صورت میگیرد و نیاز نیست اسرائیل مصداق رسیدن به اهداف سیاسی خود را در تضعیف اقتصادی خاورمیانه تعریف کند و قرار دهد لزوماً (اگر قرار داده است یا تعریف کرده است). و باید طراحی ها به سمت کاهش تنش ها جلوه داده شود تا حداقل فردی به نام امام ۱۲ این تصور را پیدا کند میتواند با ظهور ده تا بیست سال به آموزش عشق در بین انسان ها از طریق استقلال اقتصادی موفق شود و با تعریف به ظاهر جدید دین در ظاهر منطبق بر ماهیت اصلی خود، کمک به کاهش سوء تفاهم ها کند و اگر باز هم اسرائیل تمایل به وجود او را نداشت حداقل آنچه برای عشق ورزی مردم نیاز بود را تعلیم داده و سپس خود درخواست آنها را بپذیرد. در تعلیم دین به ظاهر جدید، دین با معنایی به نام عشق و نفی هر گونه احکام فقهی مانند جنگ و غیره معرفی میشود چرا که دیگر نیاز به آزمایش در قالب دین نیست و ظهور فردی به نام امام ۱۲ یعنی اتمام آزمایش برای کسانی که تمایل داشتند از بزرگ شدن دین، به صورت مخالف یا غیر اولویت قرار دادن فلسفه اصلی آن ( که متوجه کردن افراد به عشق و محبت بوده است) عمل کنند.