کامنت نیوز: فایننشال تامیز از دو سیاست تقریباً مجزا برای ایالات متحده و کشورهای اروپایی خبر داد. سوای طرح های حمایتی گسترده که به علت تنوع شان نمیتوان مجموع حمایت های بلاعوض انجام شده از فعالان اقتصادی و مصرف کنندگان اقتصادی را متوجه شد؛ میتوان رویکرد ایالات متحده در عرضه حمایت های بلاعوض برای فعالان اقتصادی و مصرف کنندگان اقتصادی را بیشتر در افزایش بیکاری و رویکرد اروپا را بیشتر در حفظ شغل متمرکز شده دید. این که کدام سیاست در زمینه حمایت بهتر است یک سوال است، یک مطلب دیگر این است که انتخاب یکی از این دو سیاست ها یا جمعی از این سیاست ها از سیاست های ایران در قبال پیش گیری از کرونا بهتر است. ایران حمایت های وام محور آن هم نه به میزانی که کفاف برای تامین هدف اصلی انجام آن کند؛ در پیش داشته است. یک سیاست دیگر ایران اعمال تعطیلی بوده است. اعمال تعطیلی در ایالات متحده و حتی اروپا از طریق در اختیار قرار دادن حمایت در ماهیت درست بوده است. به نظر سیاست تعطیلی در شرایط که توام با حمایت( که آن هم در ماهیت درست نیست) نمیباشد؛ نمیتواند به تنهایی سیاست مطلوب باشد. تعداد فوتی ها در ایران نزدیک به تعداد فوتی ها در کشوری مانند کلمبیا است در حالی که جمعیت مبتلای این کشور دو برابر جمعیت مبتلا در ایران است. آلمان از طریق سیاست گذاری درست حمایتی توانسته است تعداد مبتلایان خود را با ایران تا مرز ۲۰۰ هزار نفر کاهش دهد. درصد مرگ و میر در آلمان هم یک سوم نسبت مرگ و میر در ایران است این مساله میتواند دو مساله زیر را پررنگ کند: فردی که به کویید ۱۹ مبتلا می شود نیازمند استراحت است. معمولاً شاغلین با این تصور که با خوردن قرص استامینوفن می توانند به رویه کاری خود بازگشت کنند اجازه استراحت به خود نمی دهند. قاعدتاً اگر سیاست گذاری درست و کامل حمایتی مانند سیاست حمایت بلاعوض در صورتی که افراد در سر کار خود حاضر نشوند؛ اعمال می گشت درصد مرگ و میر کاهش پیدا می کرد این مساله را میتوان علت افزایش نسبت مرگ و میر در ایران نسبت به کشورهای اروپایی مانند آلمان و یا یکسان بودن میزان مرگ و میر ایران با کشوری مانند کلمبیا در عین آنکه جمعیت مبتلا در کلمبیا دو برابر ایران است دانست. مساله دیگر بعد تغذیه است. لازم است تعطیلی اقتصاد به دنبال عرضه حمایت مالی بلاعوض برای کسانی که شغل های خود را رها کنند صورت گیرد. اگر تعطیلی به این شکل صورت گیرد افراد در مضیغه مالی برای تامین مایحتاج خود نیز نخواهند بود و با تغذیه خود میتوانند در تقویت سیستم ایمنی نیز موفقتر عمل کنند.

ضمیمه:

فایننشال تایمز سپتامبر ۲۰۲۰: مصداق اقتصاد مقاومتی به جای حمایت برای حفظ مشاغل، حمایت مستقیم از مردم باشد: کشورهای اروپایی به طور کلی حمایت عمومی را بر مشاغل متمرکز کرده اند. برنامه های مختلف حفظ شغل و برنامه های ساعات کوتاه باعث شده کارمندان وابسته به کارفرمایان باشند و از نرخ بیکاری دور باشند. نرخ بیکاری اتحادیه اروپا فقط اندکی افزایش یافته است.در مقابل ، حمایت سخاوتمندانه ایالات متحده به صورت افزایش مزایای بیکاری به افراد داده می شود ، تا زمانی که خطر همه گیری کاهش یابد.با حمایت از فرد و نه شغل ، نرخ بیکاری ایالات متحده از ۳٫۵ درصد در فوریه به ۱۴٫۷ درصد در آوریل رسید. شرایط زمینه ای در بازارهای کار اروپا و آمریکا مشابه بود ، اما نوع حمایت تأثیرات بسیار متفاوتی بر آمار بیکاری داشت. در اوایل همه گیری ، مزایای بسیاری در رویکرد اروپا وجود داشت. چرا که تصور در کوتاه مدت همه گیری آن بود یارانه های شغلی یک روش هوشمند برای به حداقل رساندن اختلال و در نهایت اجازه بازگشت به حالت عادی بود. ولی امروز به نظر می رسد رویکرد دیگری بهتری است.هرچه دنیا مجبور باشد با فاصله اجتماعی زندگی کند بعید است بخشهای بیشتری به شکوه سابق خود بتوانند بازگردند ، یافتن راه حل متفاوت از اهمیت بیشتری برخوردار است. در این صورت ، ما باید به جای شغل افراد از خود افراد حمایت کنیم ، به آنها کمک کنیم تا گزینه هایی را پیدا کنند تا اینکه فقط منتظر بمانند و امیدوار باشند که شغل قدیمی آنها برگردد. اکنون به نظر می رسد استراتژی ایالات متحده ترجیح داده شود. هرچه زمان می گذرد ، طرح های حفظ شغل به هر حال بیشتر و بیشتر ناعادلانه تر می شوند ، زیرا این پشتیبانی از کسانی که قبلاً شغل داشتند پشتیبانی بسیار بیشتری نسبت به جوانانی است که برای اولین بار وارد بازار کار می شوند.اما کوید -۱۹ ماه هاست که وجود دارد. عادات خرید تغییر کرده است ، الگوهای کار ممکن است برای همیشه تغییر کند و تقریباً مسافرت کمتری وجود خواهد داشت. بنابراین زمان آن فرا رسیده است که از برنامه های نگهداری موقتی شغل دور شویم. برای کمک به افراد در زمینه آموزش مجدد و یافتن نقش های جدید ، به مزایای سخاوتمندانه برای افراد خارج از کار و پشتیبانی شدید دولت نیاز داریم.