خبرگزاری بازار نوشت: ثروتی، نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی بر ضرورت تشکیل قرارگاه عملیاتی برای مقابله با جنگ اقتصادی در کشور تاکید کرد. گفته های ثروتی به شرح زیر می آید:

۱- ضرورت ایجاب می کند در این شرایط سخت تحریمی و اقتصادی اولویت ها و ضرورت های کشور به نحو احسن شناسایی تا معلوم شود چه اقداماتی باید فورس ماژور اجرا شود.

۲- تصمیماتی که راجع به موضوعات مختلف اقتصادی در این قرارگاه گرفته می شود باید با مطالعه و کار کارشناسی باشد.

۳-لازمه پیروزی در این جنگ نابرابر اتخاذ تصمیمات صحیح مبتنی بر واقعیت های جامعه و اجرای این تصمیمات به بهترین وجه ممکن است.

کامنت نیوز: از ۱۹۴۰ که نظریه توسعه با رویکرد برون زا فرایند نظری و تجربی خود را آغاز کرد سه دهه بیش نگذشت که وفاق نظری و تجربی بر این که هدف گذاری رشد برون زا نه تنها اقتصاد کشورهای توسعه نیافته را به کشورهای توسعه یافته نمیرساند بلکه توام با توسعه یا همان مولفه های کیفی اجتماعی هم نیست چرا که تا قبل آن نظریه پردازان توسعه، رشد را همان توسعه بیان میکنند و اعتقاد داشتند مولفه های کیفی یا همان توسعه با تحقق رشد اقتصادی قابل تحقق است. خواستگاه نظریه وابستگی همین جا بود. منتهی به علت نقش سازمان هایی مانند صندوق بین المللی پول و بانک جهانی مجدد کشورها به مسیر قبل بازگشتند و هدف گذاری خود را افزایش نرخ رشد قرار دادند چرا که در این هدف گذاری بود که میتوانستند از صندوق های بین المللی وام دلاری دریافت کنند. حال این که نسخه توسعه و رشد چه بود هم چنان در سطوح نظری اقتصاد کلان و اقتصاد توسعه باقی مانده است. در اقتصاد کلان این که علت عدم همگرایی درآمد سرانه چیست و در اقتصاد توسعه این که چگونه میتوان به توسعه اقتصادی رسید این ها مورد ابهام باقی مانده است..

امروز میگویند ایران تحریم شده است. وفاق نظری و تجربی نشان میدهد هدف گذاری افزایش نرخ رشد اقتصادی نه اقتصاد را به درآمد سرانه بالا و نه به مولفه های کیفی و توسعه می رساند. بنابراین حتی اگر آنچه میگویند درست باشد و اقتصاد ایران تحریم شده باشد در صورت تمایل به رسیدن به هدف گذاری اقتصاد کلان و اقتصاد توسعه روند دیگری میبایست اتخاذ میشد. و حال آن روند و فرایند چیست؟ به نظر می رسد هدف گذاری افزایش رشد اقتصادی و نه توسعه اقتصادی نباید باشد بلکه هدف گذاری ارتقاء درآمد سرانه باشد. بسته حمایتی پایدار بلاعوض برای شرکت های میکرو با اولویت خلق تکنولوژی بدون مقدم کردن دریافت این بسته حمایتی بلاعوض به محقق شدن خلق تکنولوژی باید تعریف و به صورت درست و با منبع درست(سیاست پولی نه افزایش مالیات و هزینه های جاری تولید و غیره) در اختیار بخش خصوصی مردمی قرار بگیرد. این امر اقتصاد را از تعریف در تولید ملموس بیرون می آورد. این اقدام یک اقدامی بوده است که در ۱۹۵۰ کشورهای توسعه یافته صنعتی، ۱۹۸۸ کره جنوبی و ۲۰۰۰ چین انجام داده است. کوتاهی اقتصاد کلان منجر به ابهام اقتصاد توسعه در نظریه های خود شده است. اقتصاد توسعه میتوانست رشد را در تزاحم با توسعه نبیند اگر می دانست هدف گذاری باید ارتقاء درآمد سرانه باشد و راه آن چیست(ارتباط نوشته های کامنت نیوز با صحبت های نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی این است که ایران در یک شرایط خطیر قرار گرفته نشده و راهی که باید طی کند یک راه معمولی است که یک قرن پیش اروپاو آمریکا و چند دهه قبل ژاپن کره و چین آن را شروع کردند(حمایت بلاعوض پایدار با هدف خلق تکنولوژی از منبع سیاست پولی نه افزایش هزینه های جاری و مالیات).