کامنت نیوز: گفته شد که صنعت نیمه هادی یک صنعت پول ساز با بازاری به ارزش ۵۰۰ میلیارد دلار است. تقریبا این بازار در اختیار ایالات متحده است. چین تلاش کرده است سهم خود را افزایش دهد و حتی ۵۰ برابر حمایت رایگان بیشتر از شرکت های خود کرده است ولی با وجود افزایش تعداد متقاضیان و معرفی به عنوان کارآفرین ای که موفق خواهند شد چین رضایت قابل توجهی بدست نیاورده است. با این حال چین میخواهد نزدیک به یک تریلیون و پانصد میلیارد تومان دیگر در این صنعت هزینه کند با اینکه برخی می گویند حمایت بیشتر انجام نشود. واقعیت های جدید در بخش صنعت وجود دارد. با آنکه کمتر از سی درصد از تولید ناخالص داخلی بخش صنعت است ولی ولی به نظر می رسد بیشتر از سهم در تولید ناخالص داخلی از این بخش حمایت شده است…. واقعیت ها نشان میدهد که سهم کالاهای صنعتی نیز کمتر از سی درصد (یازده درصد) است بنابراین به نظر میرسد حمایت از صنعت در هدف گذاری و شیوه درست بیشتر از نتیجه بخش شدن حمایت در خلق کالاهای صنعتی، در ارتقاء درآمد سرانه نقش داشته است و دارد.

سهم صنعت در تولید ناخالص داخلی:

با آنکه کمتر از سی درصد از تولید ناخالص داخلی بخش صنعت است در همین بخش صنعت، بخش هایی مانند صنعت بیمه حمل و نقل و صنعت مالی وجود دارد که اینها حجم بالای بخش صنعت را پوشش میدهند. یعنی باز هم سهم خدمات گسترده تر و سهم صنعت کم تر است..

آنچه در ذهن مردم از واژه صنعت است (کالاهای صنعتی) است بیشتر در این مفهوم میتوان دنبال شود manufacturing. با این توصیف میتوان گفت سهم کالاهای صنعتی یازده درصد از تولید ناخالص داخلی است.

یازده درصد از ۸۶ تریلیون دلار ارزش کل تولید در جهان میشود ۹۶۴۶ میلیارد دلار.حال ۵۰۰ میلیارد تومان میشود ۵ درصد. یعنی ۵ درصد از بازار محصولات صنعتی، سهم صنعت نیمه هادی است.این رقم، رقم بسیار ناچیز در مقایسه با بازار فروش خدمات صنعتی ICT و صنعت ساختمان در بازار محصولات صنعتی است.

سوال دیگر این است که چرا دولت ها توجه به این صنعت داشته و به دنبال رقابت بر سر میزان حمایت در این صنعت هستند؟

بلومبرگ در گزارش ۲۵ اکتبر ۲۰۲۰ نوشت: چین از حمایت یک تریلیون و چهارصد میلیارد دلار دیگر خود در بخش فناوری خود تا سال ۲۰۲۵ خبر داد و به نوعی ایالات متحده را تهدید به ادامه فعالیت های ایالات متحده ضد صنعت نیمه هادی چین قرار داد. تلاش ایالات متحده برای خفه کردن کشور چین در زمینه صنعت نیمه هادی هم از طریق منابع نیمه هادی و هم از طریق ابزار ساخت آنها ، فشار پکن برای توسعه بخش تراشه های داخلی را برانگیخته است.رندی آبرامز ، رئیس تحقیقات فناوری آسیا در Credit Suisse ، گفت که تلاش های چین برای توسعه بخش نیمه هادی خود در گذشته “بلوک های اساسی” مانند تولید تراشه ، بسته بندی و آزمایش را در اولویت قرار داده است. “اما اکنون آنها باید تلاش کنند تا جایی که می توانند کمتر به ایالات متحده اعتماد کنند.”اولویت های پکن در حال حاضر شامل افزایش توانایی فن آوری در اتوماسیون طراحی الکترونیکی (EDA) – نرم افزار مورد استفاده در طراحی تراشه – و ساخت ماشین های مستقر در کارخانه های تولید تراشه است. سازندگان ابزارهای EDA ایالات متحده Cadence و Synopsys در بازار جهانی تراشه های پیشرفته گرفتار هستند ، در حالی که Applied Materials ، Lam Research و KLA Tencor بر بخشهای مهم تجهیزات تولید تراشه های پیشرفته تسلط دارند.تحلیلگران گفتند كه در تجهیزات نیمه هادی و EDA ، چین امروز جایی است كه هواوی و ZTE در اواخر دهه ۱۹۹۰ بودند. طبق انجمن صنایع نیمه هادی ، تولیدكنندگان چینی در طول ۲۰ سال گذشته فقط ۵۰ میلیارد دلار یارانه از دولت مركزی دریافت كرده اند.مطالعه OECD بر روی ۲۱ تراشه ساز در سراسر جهان چهار شرکت چینی را در میان بزرگترین دریافت کنندگان بودجه دولتی شناسایی کرده است.یک مهندس در SMIC گفت:این صنعت نیز به دلیل ناکارآمدی آسیب دیده است. طی سه دهه گذشته ، صدها پروژه تراشه به دلیل فقدان دانش فنی مورد نیاز سرمایه گذاران یا پس از هدایت یارانه ها به پروژه های ملک غیرمرتبط ، شکست خورده اند.وعده حمایت بیشتر دولت از این صنعت می تواند وضعیت را بدتر کند. در نه ماه اول سال ۲۰۲۰ ، بیش از ۱۳۰۰۰ شرکت چینی به عنوان شرکت تراشه ثبت نام کرده اند ، حتی اگر بسیاری از آنها تجربه قبلی صنعت را ندارند.داگلاس فولر ، استاد دانشگاه شهر هنگ کنگ و کارشناس سیاست های صنعتی چین در این تراشه گفت: “به نظر می رسد در چین گرایشی وجود دارد که افراد کارآفرین از فرصت استفاده می کنند و خود را به عنوان سرمایه گذاران میهن پرست معرفی می کنند.” بنابراین چشم انداز بودجه زیادی در بخش تراشه ها مانند یک آهنربا کار می کند.”با وجود آن ، تولید تراشه چین بسیار کمتر از تأمین نیازهای کشور است. طبق انجمن صنایع نیمه هادی چین ، تنها ۲۷ درصد تراشه های فروخته شده در این کشور در داخل ساخته شده اند و مابقی آن توسط واردات تأمین می شود و چین تصمیم دارد یک تریلیون و چهارصد میلیارد دلار دیگر در بخش فناوری خود تا سال ۲۰۲۵ هزینه کند.

جمع بندی: در واقع سهم صنعت باید بیش از پنجاه درصد تولید ناخالص داخلی به اعتبار حمایت هایی که از آن میشود در نظر گرفته شود ولی تنها محصولات نهایی به عنوان سهم صنعت در مقام کالاهای صنعتی در نظر گرفته شده و آمار و ارقام مربوط به حمایت نیز در قالب ابزار های معرفی شده از سیاست پولی گنجانده نمیشود.