کامنت نیوز: در بازه زمانی ۱۹۶۰ الی ۱۹۷، میزان مهاجر به آمریکا در حدود یک میلیون نفر بوده است. در طی بازده زمانی ۱۹۷۰ الی ۱۹۸۰ این رقم به پنج میلیون افزایش رسیده است. در بازه زمانی ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، میزان مهاجر به ایالات متحده به هفت میلیون و پس از آن سالانه نزدیک به یک میلیون مهاجر را مورد پذیرش قرار داده است به بیان دیگر از ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰، ده میلیون مهاجر و از ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ ده میلیون مهاجر دیگر بر جمعیت ایالات متحده افزوده شده است به طوری که میتوان گفت نزدیک به هفده درصد جمعیت ایالات متحده را مهاجرت هایی که از کشورهای دیگر به ایالات متحده انجام داده اند شامل میشود.

فردریک داکیه استاد اقتصاد و رییس صندوق حمایت از تحقیق بلژیک می گوید: کشورهای در حال توسعه پس ازمهاجرت درون ناحیه ای به کشورهای در حال توسعه توان مالی برای تصمیم بعدی خود برای مهاجرت به کشورهای توسعه یافته را پیدا کرده اند. به گونه ای از سال ۲۰۰۰ این امکان پیدا شد که بر طبق آمار سالانه میزان مهاجرت از کشورهای توسعه نیافته (یا در حال توسعه) به کشورهای توسعه یافته در رقمی فراتر از چهل میلیون نفر از میزان مهاجرت سالانه از کشورهای توسعه نیافته به کشورهای توسعه نیافته پیشی بگیرد.

به نظر می رسد درآمد سرانه پایین هم چنان معضل بزرگ پیش روی کشورهای کم درآمد و متوسط درآمد است به گونه ای که جمعیت موجود در این کشورها تمایل به مهاجرت به کشورهای با درآمد سرانه بالا دارند که اگر توان مالی اجازه دهد برای افزایش توان مالی اتخاذ این تصمیم، اقدام می کنند. بانک جهانی نیز در همین راستا نوشت:

به نظر می رسد درآمد سرانه پایین هم چنان معضل بزرگ پیش روی کشورهای کم درآمد و متوسط درآمد است به گونه ای که جمعیت موجود در این کشورها تمایل به مهاجرت به کشورهای با درآمد سرانه بالا دارند. بانک جهانی نیز در همین راستا نوشت: سهم مهاجران در اروپای غربی و شرقی طی چهار دهه گذشته به سرعت افزایش یافته است. امروز از هر سه مهاجر در جهان یکی به اروپا می رود. بعلاوه ، اگرچه در سطح جهان فقط یک سوم مهاجرت در مناطق انجام می شود ، اما مهاجرت درون منطقه ای به ویژه به اروپا و آسیای مرکزی بسیار زیاد است ، به طوری که ۸۰ درصد مهاجران منطقه تصمیم به مهاجرت به کشورهای دیگر منطقه دارند. در کشورهای مقصد با درآمد بالا ، مهاجران اغلب به دلیل بیکاری بالا و کاهش خدمات اجتماعی تصمیم به مهاجرت گرفته اند.