کامنت نیوز: مجدد تکرار میشود اقتصاد همان انتظارات است که متغیر اصلی که انتظارات تابع آن است ماهیت سیاست گذاری های دولت است. انتظار درست از دولت، در شرایط فعلی تعطیل کردن هوشمندانه اقتصاد و تامین رفاه اقتصادی از محل سیاست مالی با پشتوانه سیاست پولی است. این سیاست گذاری بدون این که طرف تقاضای اقتصاد را کاهش و نااطمینانی ایجاد کند (که سپس در عین کاهش قدرت خرید، قیمت ها را با توجیه عرضه وتقاضا با نرخ های تورمی بالا مواجه گرداند)؛ با حفظ تقاضا و کمک به اعتماد عمومی سلامت اقتصادی توام با سلامت جسمانی را دنبال میکند.نیوزویک از ۱۲ متفکر برجسته اقتصادی خواسته است که تصور کنند یک تماس تلفنی از فرمانده کل کشور در ۲۱ ژانویه از آنها می پرسد: “بهترین توصیه شما برای اقتصاد در حال حاضر برای من چیست؟ در ادامه متن این گزارش که در ۲۳ اکتبر منتشر شده است می آید.

نیوزویک: نیوزویک از ۱۲ متفکر برجسته اقتصادی خواست که تصور کنند یک تماس تلفنی از فرمانده کل کشور در ۲۱ ژانویه از آنها می پرسد: “بهترین توصیه شما برای اقتصاد در حال حاضر برای من چیست؟”در زیر پاسخ آنها به این سوال می آید. در ابتدا بگوییم که ما طیف وسیعی از توصیه های خاص را شنیدیم ، اما تقریباً همه آنها شامل دولت فدرال بود كه یك تن پول به اقتصاد آمریكا پمپاژ می كرد ، هم به صورت كمك مستقیم فوری به افراد و مشاغل و هم سرمایه گذاری طولانی مدت در مواردی مانند زیرساخت ها و تحصیلات. کلمه ای که بارها و بارها شنیدیم “خرج کردن” بود یا همانطور که یک اقتصاددان گفت: “جواب چیست؟ و پاسخ او پول بسیار بود.

متفکر اقتصادی اول: مارک زندی(اقتصاددان ارشد): وی خواستار افزایش بسته حمایتی جدید به ۳ تریلیون دلار برای محرک های مالی بود: زندی از دریچه بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ به نتایج اقتصادی ویروس کرونا می نگرد. او نگران است که ما یکی از اصلی ترین درس های آن فاجعه را فراموش کرده ایم: اگر دولت فدرال پول اندکی به اقتصاد وارد کند ، رکود اقتصادی طولانی تر و دردناک تر از حد ضروری خواهد بود. زندی می گوید: “به همین دلیل یک دهه کامل طول کشید تا ما به کار کامل برگردیم.” “ما دیگر توانایی پرداخت چنین هزینه ای را نداریم.” توصیه وی برای رئیس جمهور بعدی: “بازگشت هرچه سریعتر به اشتغال کامل ، این بدان معناست که در سیاست های مالی و هزینه های کلان خود تلاش کنید – نه امروز نگران کسری و بدهی باشید.” زندی معتقد است رئیس جمهور بایدن برای اقتصاد ایالات متحده بهتر از دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ است. چقدر سرمایه گذاری بزرگ است؟ زندی طرفدار صرف حدود ۳ تریلیون دلار ، نزدیک به پیشنهادی ۳٫۴ تریلیون دلاری است که دموکرات ها در ابتدا در کنگره حضور داشتند – و بسیار بیشتر از بسته های ۱٫۸ تریلیون دلاری (جمهوری خواه) تا ۲٫۲ تریلیون دلار (دموکرات ها) که اکنون روی میز است.مارک زندی موافق در نظر گرفتن حدود ۳ تریلیون دلار برای محرک های اضافی – که بسیار بیشتر از پیشنهادهای فعلی دموکرات ها یا جمهوری خواهان در کنگره است؛ میباشد.

سالی کراوچک مدیر عامل و بنیانگذارEllevest:یکی از مدیران ارشد وال استریت ، که اکنون یک پلت فرم سرمایه گذاری دیجیتال برای زنان را اداره می کند ، می گوید: بخش مهمی از این راه حل ، راه حل مرخصی استحقاقی خانواده است. کراوچک می گوید: “ما مرخصی مادر و پدر و مادر را به اشتباه هزینه کرده ایم.” “این واقعاً یک سرمایه گذاری است و در سال اول هزینه های خود را می پردازد.”

میچل استاد اقتصاد تجارت و سیاست های عمومی ،مدرسه وارتون ، دانشگاه پنسیلوانیا: میچل معتقد است اولویت اصلی ، توقف ویروس کرونا است.”اولیویا میچل ، اقتصاددان وارتون معتقد است که بهبود اقتصادی را نمی توان از تلاش های بهبودی از بحران مراقبت های بهداشتی جدا کرد. توصیه او: “متوقف کردن کار و جایگزین کردن حمایت است. “این کمک زیادی به آغاز اقتصاد خواهد کرد ، اگرچه برای سال آینده یا حدوداً به برخی از محرک های اضافی نیز نیاز است.

جاناتان گروبراستاد اقتصاد موسسه تکنولوژی ماساچوست: گروبر می گوید که به رئیس جمهور جدید توصیه می کند از آیزنهاور و دیگر روسای جمهور پس از جنگ جهانی دوم الگوبرداری کند: “در طول دهه های پس از جنگ جهانی دوم ، دولت ایالات متحده هزینه های تحقیق و توسعه را افزایش داد به ۲ درصد از کل اقتصاد ، که نتیجه نه تنها تولد تقریباً همه فن آوری های مدرن بلکه ایجاد بزرگترین طبقه متوسط ​​جهان بوده است. ” از آن زمان به بعد ایالات متحده از سایر كشورهای توسعه یافته در زمینه هزینه های دولت در زمینه علوم نظری عقب ماند ولی رشد آهسته و عقب افتادن از رقبای در زمینه علوم نظری به بهای توسعه فناوری و ایجاد شغل می ارزد. وی میگوید “افزایش سرمایه گذاری ۰٫۵ درصدی تولید ناخالص داخلی در تحقیق و توسعه عمومی ، همراه با تعهد گسترده سیستم به بهبود و گسترش آموزش علوم ، باعث ایجاد ۴ میلیون شغل خوب و تبدیل شدن آمریکا به موتور نوآوری جهان می شود.

جاستین ولفرز استاد سیاست عمومی و اقتصاد دانشگاه میشیگان: با توجه به دردی که خانواده ها از آن رنج می برند ، ولفرز ، مانند بسیاری از اقتصاددانان ، از رئیس جمهور بعدی می خواهد سریعتر پول بیشتری به دست آمریکایی ها برساند…

کامنت نیوز: مساله تقربیاً روشن است. از ۱۹۵۰ اقتصاد بر پایه سیاست درست حمایتی شکل گرفت. علت عدم همگرایی درآمد سرانه مرتبط با سیاست پولی مرتبط با تولید(سیاست مالی با پشتوانه سیاست پولی) است. مساله سیاست پولی فراتر از ایجاد عدم تزاحم بین اقتصاد و کرونا است.یعنی نباید تصور شود اگر امروز از اهمیت پول سخن گفته میشود این مخصوص شرایط فعلی است. این پول بوده است که تحقیق و توسعه تجربی را یک شغل امیدوار کننده برای شرکت های میکرو قرار داده است. ارزش حمایت از تحقیق و توسعه تجربی شاید نزدیک به پنجاه درصد تولید ناخالص داخلی برسد در حالیکه ارزش محقق شده (ملموس شده) تحقیق و توسعه تجربی(یا همان خلق تکنولوژی جدید تحققق یافته) به بیشتر از ۴۰۰ میلیارد دلار (به طور مثال برای کشور ایالات متحده) نرسد. امروز نیز مشخص است که اقتصاد باید تعطیل شود و برای این که این تعطیلی رفاه اقتصادی را کاهش ندهد، تعطیلی به مثابه شغل در نظر گرفته شود. این یک اعتماد دو طرفه ایجاد میکند که اقتصادی که در آینده می خواهد بر اساس آن تغییر شکل دهد ارتقاء مجدد درآمد سرانه پیدا میکند چرا که اقتصاد چیزی جزء انتظارات نیست که اصلی ترین عامل شکل دهنده به انتظارات، سیاست گذاری درست حمایتی است.

ضمیمه: یک سوال از اقتصاد ایران: چه کسانی از قفل اقتصاد ایران سود می برند؟!

مساله عدم حمایت درست در اقتصاد ایران تا قبل از کرونا یک امر سوال برانگیز بود ولی این استمرار در عدم حمایت این دیگر فقط یک امر سوال بر انگیز نیست یعنی ماهیت سوال تغییر می کند چه کسانی از قفل شدگی اقتصاد سود می برند؟ چه کسانی نگران تغییر ساختار افتصاد ایران در صورت باب شدن تعریف درست از اقتصاد، تعریف درست حمایت و اجرای درست آن هستند؟ تمام کشورها در حال تعریف و اجرای درست اقتصاد هستند. تمام اقتصاددانان دنیا از تجربه ۲۰۰۸ سخن می گویند از این که باید سیاست گذاری حمایتی دنبال شود بسته های حمایتی تعریف شود. بانک مرکزی تمام دنیا از حمایت سخن می گویند. این حمایت لایه ی پنهانی اقتصاد بوده است که امروز آشکار شده است. بسته های حمایتی نتیجه خود را در عدم تزاحم اقتصاد و کرونا دیده است و حال مساله این است چرا در برخی کشورها بانک های مرکزی قفل های وسیع بر حمایت زده اند و حمایت را همچنان در دستور دهی به صندوق ها و بانک ها برای پرداخت تسهیلات قرار داده اند؟ مالکیت های عمده ی اقتصادی در ساختار اقتصادی این کشورها در اختیار چه کسانی است؟! و چگونه ساختار سیاستگذاری برای حفظ پنهان شدن آن قرار داده و وضع کرده اند؟حمایت درست از اقتصاد را میتوان به صورت پایدار تعریف نکرد و تنها درچند ماه برای عدم تزاحم اقتصاد با کرونا تصمیم به اجرای آن گرفت. در وحله اول سیاست تعطیل کردن دنبال میشود و در وحله دوم حمایت درست از اقتصاد انجام میدهد. هر چه اعتماد عمومی به دولت و سیاست گذاری ها کمتر باشد میتوان مرحله دوم را ابتداعاً انجام داد تا انتظارات اعتماد زا شکل بگیرد. ایالات متحده با طرح های حمایت از بی کاری داوطلبانه وحله اول و دوم را با هم انجام داد ولی مثلا کشوری مانند ژاپن که اعتماد مردم به دولت بالا است خود پس از شنیدن واقعیت ماجرا قرنطینه شدن را انتخاب کرده اند و البته انها تصمیم درستی هم گرفته بودند. بسته حمایتی ای که از اکتبر در بین کشورها مورد استفاده قرار گرفت برای ژاپن بیشترین میزان (بیش از ۲۰ درصد از تولید ناخالص داخلی) بوده است. اگر ایران به دنبال دریافت وام از صندوق بین المللی پول یا بانک جهانی است فعلا به پشتوانه دریافت آن وام سیاست مالی با پشتوانه سیاست پولی در هر مصداق که کمک به ایجاد اعتماد عمومی می کند دنبال کند. اگر قرار باشد صندوق بین الملل مللی پول ۵ میلیارد دلار وام به ایران تخصیص دهد به هر ایرانی ۶۲ دلار می رسد. این رقم میزان حمایت ای که تنها در یک ماه میتواند برقرار شود را نشان میدهد. پیشنهاد به حمایت هایی به میزان ده درصد تولید ناخالص داخلی ( ۵۰ میلیارد دلار) است که بدون معطلی از زمان دریافت فعلا با سیاست مالی با پشتوانه سیاست پولی میتواند جلو رود. اگر در ایران ترس از استمرار حمایت درست از اقتصاد وجود دارد مطرح کردن مبنایی محدود شده برای عرضه حمایت درست(صندوق بین المللی پول) ، نگرانی برای طلب استمرار حمایت درست ازاقتصاد را نیز سلب موضوعیت میکند.