کامنت نیوز: بر اساس آمار بانک جهانی تورم سالانه ایران پنجاه درصد است این درحالی است که تورم کشورهای توسعه یافته کمتر از دو درصد می باشد به عنوان مثال تورم سالانه آلمان از سال ۲۰۰۹ میلادی به بعد ۱٫۳ درصد بوده است.
پیامدهای تورم:
قاعدتاٌ پیامدهای تورمی می بایست مشکلات صادراتی برای ایران ایجاد کند ولی آمار ها نشان میدهد که افزایش نرخ ارز بیشتر از افزایش قیمت ها در اقتصاد ایران پیش رانده شده است و این مساله سبب شده است که همچنان مزیت صادرات برای ایران به علت ارزان بودن کالاهای ایرانی در نزد خارجیان باقی بماند.
نتیجه گیری:
در ایران تولید کنندگان مردمی نمیتوانند با واردکنندگان و تولید کنندگان صاحب ارز و پول از محل های رانتی رقابت کنند چرا که با افزایش نرخ ارز، هزینه های تولید کنندگان مردمی بیشتر از افزایش نرخ ارز افزایش می یابد و اجازه بارگذاری این قیمتگذاری در قیمت ها را پیدا نمیکنند. این در حالی است که تولید کننده و واردکننده صاحب ارز و ریال از منابع رانتی، نیاز به قیمتگذاری بر اساس هزینه نهایی واقعی بخش خصوصی واقعی ندارد. بنابراین تولید کنندگان مردمی سهم بیشتری از بازاری که از قبل نیز به علت قدرت خرید پایین مصرف کننده از دست داده بودند، از دست می دهند. البته مهم تر از کاهش ظرفیت تولید به علت کاهش تقاضا، بیش بودن هزینه نهایی از درآمد نهایی است که اجازه فعالیت کوتاه مدت به تولید کنندگان مردمی را هم نخواهد داد. پیشنهاد بازنگری جدی در ماهیت حمایت از تولیدکنندگان مردمی است. انتظار بر اصلاح بازار، کاهش وابستگی به ارز پس از بازنگری در ماهیت حمایت از تولید کنندگان مردمی می رود.
ضمیمه:
مزیت خرید کالاهای ایرانی برای خارجیان و ضرر تولید کنندگان مردمی در بیش بودن هزینه نهایی از درآمد نهایی از نمودار های زیر قابل استخراج است:
با وجود تورم بالا در کشور ایران، ارزش دلار به گونه ای قیمت گذاری شده است که توانسته هم چنان محصولات داخلی را برای خارجیان ارزان قرار دهد (کسر تقسیم تولید ناخالص داخلی بر حسب دلار جهانی به تولید ناخالص داخلی بر حسب ارزش داخلی دلار بالاتر از یک است).
ارزش گذاری تولیدناخالص داخلی ایران بر اساس قیمت دلار جهانی یک میلیارد و ششصد و نود و پنج میلیارد دلار می باشد:
” />
ارزش گذاری تولید ناخالص ایران بر حسب دلار به قیمت بازار ایران چهارصد و پنجاه و چهار میلیارد دلار اعلام شده است:
از تقسیم ارزش تولید ناخالص داخلی بر اساس قیمت دلار جهانی به ارزش تولید ناخالص داخلی بر حسب نرخ ارز در ایران رقم ۳٫۷ بدست می آید این رقم هم ارزان بودن کالاهای ایرانی برای خارجیان را نشان میدهد و هم نشان میدهد که قیمت ها در ایران کمتر از افزایش نرخ ارز افزایش یافته است که این مساله خود می تواند بیانی از نگرانی بابت زیان تولید کنندگان ایرانی پس از افزایش هر نرخ ارز باشد.
دقت شود علت این که این مزیت رقابتی منجر به صادرات بیشتر کالاهای صنعتی در ایران نمیشود این است که واقعیت امر توام شدن این مزیت رقابتی با بیش رانده شدن هزینه نهایی از درآمد نهایی برای تولید کنندگان مردمی است مساله ای که حیات تولید کنندگان مردمی را کاهش و امکان صادرات را تنها برای گروه اندک صاحب ارز و ریال با پشتوانه منابع و مالکیت رانتی فراهم میکند.
این مطلب بدون برچسب می باشد.
Wednesday, 28 January , 2026