خبرگزاری تسنیم نوشت: در حالی که تمام نهاده های دامی از جمله کنجاله سویا با ارز ۴۲۰۰ تومانی دولتی به بازار ایران وارد می شود و این محصول باید حداکثر ۲۴۵۰ تومان  قیمت داشته باشد، در بازار آزاد به قیمت هایی نظیر ۱۳ هزار تومان تا ۱۷ هزار تومان به فروش می رسد و این در حالی است که قیمت جهانی کنجاله سویا حتی با در نظر گرفتن دلار ۲۷ هزار تومانی در بازار آزاد، نصف بازار ایران است.

کامنت اقتصاد: وقتی با محاسبه دلار ۲۷ هزار تومانی میتوان سود پنجاه درصدی برای واردکننده نهاده دامی در نظر گرفت، در ازای دلار ۴۲۰۰ تومانی چه میزان سود برای واردکننده نهاده دامی میتوان در نظر گرفت(نزدیک به سیصد درصد سود)؟!

یک سوال اینجا مطرح است معمولا گروه های مافیایی در همکاری با یکدیگر هستند تا جنگ مافیایی شکل نگیرد. به عنوان مثال اگر تولید محصولات دامی نیز در اختیار گروه های مافیایی قرار داشته باشد آیا این گروه از رفتار مافیای نهاده دامی ضربه نمیخورند؟

ممکن است همان واردکننده نهاده دامی خود بزرگترین تولید کننده نهایی نیز باشد. از سویی تولید کنندگان نهایی مالکیت های رانتی در اختیار دارند که گرانی ریالی و ارزی برای آنها موضوعیت ندارد و مزیت های اصلی اقتصادی شان از همان محل تامین میشود و بازار و مشکلات بازار مزیت های سیاسی آنها را پیش می راند.

نتیجه گیری: ممکن است قیمت گذاری نهاده های دامی برای مافیای تولید کننده محصولات دامی متفاوت باشد ولی در عین حال قیمت بازار و برای تولید کنندگان محصولات دامی آشکار نشود. ممکن است وارد کننده نهاده دامی همان تولید کننده آن نیز باشد و در نهایت ممکن است در عین مجزا بودن مافیای واردات نهاده دامی با تولید کنندگان یا واردکنندگان محصولات دامی، فعالیت های اقتصادی اصلی اتصال در مالکیت منابع رانتی باشد و مفهوم بازار و آنچه آن را دستخوش خود قرار دهد از مزیت های سیاسی برای آنها به شمار آید.