قابل تشکر است که دولت ها در شرایط امروز برنامه حمایت از بیکاری داوطلبانه نسبت به حمایت از بیکاری اجباری پیش گرفته و استمرار این حمایت و تضمین شغل پس از کرونا را دنبال کنند. همچنین حمایت های خود را به صورت بلاعوض تعریف کنند.

این که در کشورهای دنیا نواوری و استقلال شرکت های تولیدی بیشتر است و بخش خصوصی میتواند پروژه های تکنولوژی و عظیم اقتصادی را دنبال کند آن است که دولت در ازای حمایت مادی ادعای مالکیت بر آن شرکت ها را نکرده و در ازای آن حمایت درخواست بازگشت اصل و فرع پول داده شده را ندارد؟!

مساله استمرار حمایت های درست مساله ای است که با هدف کاهش انتظارات تولیدکنندگان از کسب درآمد اصلی و سود از بازار انجام میگیرد. بنابراین بر حمایت درست مستمر ایرادی نیست ولی بر حمایت نادرست مستمر ایراد است چون بخش خصوصی مردمی قربانی افزایش رانت قیمت گذاری بخش های بزرگتر میشود.مساله دیگر این است که کشورهای دیگری هستند که کم درآمد هستند ولی تورم سالانه آنها مانند ایران نیست این نشان میدهد که عدم اجرای سیاست گذاری درست حمایتی در ایران مرتبط با ساختار سرمایه داری سیاسی است که این سرمایه داران سیاسی فاعلان اصلی قیمت گذاری های تورمی نیز هستند.

توان مالی دولت ها در حمایت مساوی است چرا که هیچ دولتی مانند یک بنگاه عمل نمی کند که به ذخیره سازی درآمد های خود اقدام کند چرا که درامدها بر اساس کارهایی است که دولت ها کرده اند. استفاده از ظرفیت سیاست پولی به صورت درست مساله ای است که اگر از لحاظ فکر ی مورد غفلت دولت ها قرار نگرفته است عدم اجرای آنرا به مسائل دیگر میتوان مرتبط کرد ولی به هر حال حمایت از اقتصاد چیزی جدای از اقتصاد نیست که کرونا در تزاحم با اقتصاد معرفی شود یا دیده شود.

درآمد سرانه شاخصی است که میزان تفاوت در هدف کذاری کشورها در امر اهداف اقتصادی را نشان میدهد. بنابراین میتوان گفت تا زمانی که اختلاف درآمد سرانه وجود داشته باشد مقایسه کشورها از طریق شاخص های دیگر درست نباشد چرا که آمار ها میتواند حکایت از تفاسیر متفاوت دیگری داشته باشد.

اگر هدف حمایت از بخش کشاورزی است و با هدف حمایت از بخش کشاورزی هدف گذاری افزایش تولید بخش کشاورزی انتخاب شده است، حمایت از بخش کشاورزی اصلاح شود تا درآمد سرانه نیز ارتقاء یافته و محصولات بخش کشاورزی در عین مازاد عرضه و قیمت های بالا! فروش داشته و کمک به کاهش قیمت نیز بکند.

کامنت نیوز: کافی است سوال کنیم چرا؟ چرا رییس جمهوری وابسته به صادرکنندگان ارزبرای واردات کالاهای اساسی است؟ چرا رییس جمهور وابسته به وجدان واردکنندگان کالاهای اساسی برای وضع قیمت گذاری عادلانه است؟ چرا رییس جمهور و برخی کارشناسان اقتصادی نگران افزایش نقدینگی هستند؟ آیا در کشورهای توسعه یافته هم سیاست مداران آنها وابسته به […]

سوال این است این حمایت از شرکت ها دانش بنیان است؟ اینکه همچنان بودجه های رایگان برای توسعه علوم نظری باشد و بودجه های دانش بنیان ها که تحقیق و توسعه تجربی است به صورت وام و غیر بلاعوض انجام گیرد؟

کامنت نیوز: یکی از خبرنگاران کامنت نیوز تصمیم گرفت یکی از گزارش نزدیک به ده سال قبلی که آنرا تهیه و آن زمان به انتشار گذاشته بود را مجدد منتشر و سوالات بعدی را بپرسد:

در دو روز گذشته دو سیاست حذف ارز ترجیحی و تامین یارانه کالاهای اساسی از محل حذف یارانه های دیگر دو سیاستی که میتوان آنها را مصداق سیاست کوزنتسی در ایران نامید چراکه عدالت بدون مقدم کردن ارتقاء سطح تولید (با رعایت شرایط توالی در افزایش تولید) از محل منابع مردمی دنبال میشود. در سیاست حذف ارز ترجیحی، به صورت غیرمستقیم از درآمد های مردمی برداشت میشود و در سیاست حذف یارانه به صورت مستقیم از درآمدهای مردمی برداشت صورت میگیرد. از آن جهت که این برداشت ها چه مستقیم و چه غیر مستقیم به صورت داوطلبانه ازسوی مردم انجام نگرفته است بی اعتمادی به قیمت ها و نگرانی و افزایش انتظارات تورمی را ایجاد می کند که حتی اگر سیاست مداران در از برداشت آن منابع برای مصارف و اهداف شخصی خود استفاده نکنند نمیتوانند اثرات افزایش نابرابری آن را با بازگشت تمام و کمال منابع اخذ شده برگردانند.