برای صاحبان سیاست که در پشت تریبون ها دیده میشوند، نیاز نیست مصداق رد پای آنها در بازار ارز، مستقیم از طریق عدم هدایت نقدینگی خود به این بازار ها باشد. برای آنها کافی است ماهیت هدایت نقدینگی به تولید را متناسب با شرایط اقتصادی اصلاح نشود تا ساختار اقتصادی همچنان از طریق ایجاد مزیت های سیاسی مختلف از طریق مفهوم بازار، گروه محور باقی بماند.

یک سوال اینجا مطرح است معمولا گروه های مافیایی در همکاری با یکدیگر هستند تا جنک مافیایی شکل نگیرد. به عنوان مثال اگر تولید محصولات دامی نیز در اختیار گروه های مافیایی قرار داشته باشد آیا این گروه از رفتار مافیای نهاده دامی ضربه نمیخورند؟

اگر صاحبان سیاست نیز بخواهند بینش اقتصادی پیشه کنند نه تنها مصادیق درست برای بینش اقتصادی کاهش می یابد بلکه آنچه قربانی میشود بینش اقتصادی خواهد بود.

به نظر می رسد تایید نیت های خیرخواهی صاحبان سیاستی که در عرصه تصدی گری فعالیت می کنند در مصادیق زیر قابل دنبال باشد:

در مورد علت افزایش قیمت مسکن وقتی قانون عرضه و تقاضا نمیتواند توضیح دهنده افزایش قیمت باشد؛ افزایش قیمت با سوداگری توضیح داده میشود. در حالیکه سوداگری به معنای خرید و فروش برای کسب سود است که این مساله با خالی بودن خانه ها تداخل دارد. شاید کاهش تقاضا برای خانه دار شدن را بتوان […]