انتظار نمی رود اقتصاد خوانده ای مخصوصا کسی که مسلط به اقتصاد کلان باشد نظریه پل رومر را نداند.نظریه پل رومر آخرین مرز دانش علم اقتصاد در پاسخ به علت عدم همگرایی در آمد سرانه یا نظریه رشد اقتصاد کلان است..

عدم پایداری در اصلاح و تطبیق با واقعیت های تجربی علم اقتصاد در نظریه های رشد محوری ترین انتقاد به این نظریه ها است...

به دانشجویان اقتصاد می گویند حتی سیاست پولی در بلند مدت هم نمیتواند تورم را کنترل کند و لذا از ابتدا مخارج دولت باید مدیریت شود چرا که سیاست پولی در بلند مدت هم نمیتواند تورم را کنترل کند...

مقدمه: در علیت بر هم فزاینده متغیر A و B بر یکدیگر اثر متقابل دارند و نقطه تعادل در این سیستم وجود ندارد. در این سیستم وقتی که A و B هر دو افزایش می یابد، سیستم بازخور مثبت دارد و زمانی که A و B هر دو کاهش می یابند سیستم بازخور منفی دارد. […]

گزاره ناگفته در آنچه در اقتصاد کلان به نگارش آمده است وجوهی است که از جامعه توسط دریافت کنندگان وام گرفته میشود. یک تولید کننده  معادل اصل و فرع وام نقدینگی جامعه را از محل فروش محصولات از جامعه را می گیرد. اگر این بعد دیده شود قابل فهم خواهد شد که خلق اعتبار سطح نقدینگی جامعه را افزایش نداده بلکه در عین برگشت پول به صاحب اصلی، تغییر ترکیب نقدینگی جامعه را دنبال کرده است