اقتصاد باید به جای آنکه پاداش جویندگان کار را منوط به بازار کند باید خود سراغ جویندگان کار رفته و برای هر ابداع و نوآوری بسته های حمایتی تعریف کند. در دنیای که تولید و روش های تولید و اهداف مختلف تولید ایجاد میکند جای برای هر فرد برای دریافت بسته حمایتی مجزا فراهم میکند. این حمایت ها است که یک اقتصاد را ساخته و قیمت ها را تابع خود می کند.

همواره این تصور می رفت که دهه 60 دهه سوخته است چون فراوانی متولدین این دهه مانع خدمت رسانی رضایت بخش به این طبقه شده است. ولی به نظر میرسد عدم حمایت درست از اقتصاد این عامل اصلی بوده است نه به هم خوردن به اصطلاح تعادل عرضه و تقاضا!

کشاورزی و کسب درآمد از روی زمین حوزه شغلی ای است که برخی کارشناسان اقتصادی آن را اولویت اول در انتخاب یک کسب و کار میدانند.

مساله استمرار حمایت های درست مساله ای است که با هدف کاهش انتظارات تولیدکنندگان از کسب درآمد اصلی و سود از بازار انجام میگیرد. بنابراین بر حمایت درست مستمر ایرادی نیست ولی بر حمایت نادرست مستمر ایراد است چون بخش خصوصی مردمی قربانی افزایش رانت قیمت گذاری بخش های بزرگتر میشود.مساله دیگر این است که کشورهای دیگری هستند که کم درآمد هستند ولی تورم سالانه آنها مانند ایران نیست این نشان میدهد که عدم اجرای سیاست گذاری درست حمایتی در ایران مرتبط با ساختار سرمایه داری سیاسی است که این سرمایه داران سیاسی فاعلان اصلی قیمت گذاری های تورمی نیز هستند.

درآمد سرانه شاخصی است که میزان تفاوت در هدف کذاری کشورها در امر اهداف اقتصادی را نشان میدهد. بنابراین میتوان گفت تا زمانی که اختلاف درآمد سرانه وجود داشته باشد مقایسه کشورها از طریق شاخص های دیگر درست نباشد چرا که آمار ها میتواند حکایت از تفاسیر متفاوت دیگری داشته باشد.

به زبان خودمانی مرکز پژوهش ها به این نتیجه رسیده است که افزایش نقدینگی همان افزایش تقاضای کل نیست بلکه افزایش نقدینگی، کاهش تقاضای کل است؟!

ویژگی یک سیاست گذاری خوب این است که عامل تزاحم با هدف گذاری های مطلوب دیگر نشود اگر این نبود و تزاحم وجود داشت میتوان گفت در شناخت مصداق سیاست گذاری درست، مولفه ای در نظر گرفته نشده است.

طرح مرکز پژوهش ها به علت فقدان علت ها و عدم توصیه های درست و اتخاذ توصیه های بر عکس، خود علت حفظ و تشدید تورم و رانت است.

محمد باقر نوبخت از سیاست انبساطی با هدف رفاه اقتصادی در پروژه های عمرانی خبر داده است. این خبر، میتواند از لحاظ بنیه های تحلیلی درست باشد یعنی سیاست انبساطی میتواند به صورت کلی موجبات رفاه اقتصادی را فراهم آورد ولی مساله اصلی این است که فهم مساله تامین مالی انجام شده باشد.

زمانی که این تصور از دانش بنیان باشد که دانش بنیان زمانی اقتصادی را با رونق مواجه خواهد کرد که به دستاوردهای تولید کالای ملموسی برسد که بعد بتوانم ارزآوری و بازگردانی منابع مالی و غیره را انجام دهد در حقیقت تضعیف اقتصاد حمایت برای توجه به اقتصاد بازاری همچنان دنبال و حفظ شده است.