کامنت نیوز: در ایران از حمایت حرف زده میشود ولی در عمل، حمایت بهانه ای برای افزایش هزینه های تولید میشود و افزایش هزینه های تولید نیز با نگاه کوزنتسی و یا صحبت های دیگر توجیه میشود. در ایالات متحده و برخی کشورهای اروپایی و حتی سازمان های بین الملل در صحبت از چیزی صحبت میشود که در عمل وجود ندارد به طور مثال دونالد ترامپ در شرایطی از این که ما اقتصاد را تعطیل نمی کنیم صحبت میکند که مصداق سیاست گذاری درست حمایتی ضد کرونا ایالات متحده به نقل از فایننشال تایمز سیاست هدایت حمایت های مادی گسترده بلاعوض به شاغلینی که به صورت داوطلبانه بیکاری را انتخاب کنند بوده است.

به گزارش فایننشال تایمز دونالد ترامپ در اولین صبح بازگشت خود به کاخ سفید پس از سه روز بستری در بیمارستان گفت: اجازه ندهند [ویروس] بر شما مسلط شود” و “از آن نترسید”. آقای ترامپ صبح روز سه شنبه نوشت: “بسیاری از افراد هر ساله ، گاهی بیش از ۱۰۰۰۰۰ نفر ، و با وجود واکسن ، بر اثر آنفلوانزا می میرند.” “آیا ما می خواهیم کشور خود را تعطیل کنیم؟ نه ، ما یاد گرفته ایم که با آن زندگی کنیم ، درست مثل اینکه یاد می گیریم با Covid زندگی کنیم!!! “

ضمیمه:

European countries have generally focused public support on jobs. Various job retention schemes and short hours programmes have kept employees attached to their employers and off the unemployment totals.
The EU unemployment rate has risen only a little, from 6.5 per cent in March to 7.2 per cent in July. In the UK, which has followed the same strategy, unemployment has edged higher: from 3.9 per cent in the first quarter to 4.1 per cent in the latest data ending in July.
By contrast, generous US support in the form of enhanced jobless benefits has been given to individuals, until this fell victim to political infighting. With the support attached to the person rather than the job, the US unemployment rate leapt from 3.5 per cent in February to 14.7 per cent in April before falling to 8.4 per cent in August.

The longer the world has to live with social distancing and the more sectors are unlikely to return to their former glory, the more important it is to find a different solution. In that case, we need to support workers rather than jobs, helping them find alternatives rather than simply waiting and hoping that their old jobs come back. The US strategy now seems preferable.

Supporting people rather than jobs also works better when the roles at risk are lower skilled because fewer months of training are lost when people switch to other positions. With the pandemic disproportionately hitting the lower-skilled and worse-paid retail, hospitality and travel sectors, it is increasingly workers who deserve our support more than their employers.

کشورهای اروپایی به طور کلی حمایت عمومی را بر مشاغل متمرکز کرده اند. برنامه های مختلف حفظ شغل و برنامه های ساعات کوتاه باعث شده کارمندان وابسته به کارفرمایان باشند و از نرخ بیکاری دور باشند.نرخ بیکاری اتحادیه اروپا فقط اندکی افزایش یافته است ، از ۶٫۵ درصد در مارس به ۷٫۲ درصد در جولای. در مقابل ، حمایت سخاوتمندانه ایالات متحده به صورت افزایش مزایای بیکاری به افراد داده می شود. با حمایت از فرد و نه شغل ، نرخ بیکاری ایالات متحده از ۳٫۵ درصد در فوریه به ۱۴٫۷ درصد در آوریل رسید تا اینکه در آگوست به ۸٫۴ درصد کاهش یابد.هرچه دنیا مجبور باشد با فاصله اجتماعی زندگی کند و بعید است بخشهای بیشتری به شکوه سابق خود بازگردند. در این صورت ، ما باید به جای شغل از کارگران حمایت کنیم تا اینکه فقط منتظر بمانند و امیدوار باشند که شغل قدیمی آنها برگردد. اکنون به نظر می رسد استراتژی ایالات متحده ترجیح داده شود.حمایت از افراد به جای مشاغل نتیجه بهتری خواهد داشت.

گزارش های مرتبط:

خودزنی های مکرر کشورهای توسعه یافته کمی جای تعجب نیست؟!