اگر یک تحلیل جامع از اقتصاد ایران ارائه شد می توان امیدوار بود حداقل فهم درستی برای حل مشکلات اقتصاد ایران ایجاد شده است. چگونه توقف در این که مشکلات اقتصاد ایران به نقدینگی مرتبط شود میتواند راه به جایی برای حل مشکلات اقتصادی ایران نبرد؟.. باید در تفسیر ارائه شده از مشکلات اقتصاد ایران ارتباطی بین نقدینگی ها و تصدی گری های بزرگ بخشی از شرکت های وابسته به حاکمیت و دولت ارتباطی برقرار کرد. اگر ارتباط بین نقدینگی ها و تصدی گری های بزرگ بخشی از شرکت های وابسته به حاکمیت و دولت برقرار کرد فهم میشود که مساله این است که عده ای می خواهند که مشکلات اقتصاد ایران به نقدینگی مرتبط شود نه این که واقعا و در ذات نقدینگی ها عامل مشکلات اقتصاد ایران شده باشند آن هم نه از این بابت که نقدینگی به سمت تولید هدایت نشده است.. یعنی ممکن است نقدینگی ها هم، به  تولید داده شده باشد ولی چون عده ای  می خواهند مشکلات اقتصاد ایران در نقدینگی خلاصه شود؛  نقدینگی ها را به صورت ربا به تولید کنندگان اعطا کرده باشند تا پس از برقرار شدن یک رقابت ناسالم با تولید کنندگان خصوصی، آنها  به ورشکسته بدهکار تبدیل شوند (البته نیاز به برقرار کردن رقابت ناسالم هم نیست چرا که وقتی حمایت ها به صورت ربا تعریف شوند درآمد سرانه جامعه پایین نگه می ماند که به مراتب و روز به روز سخت تر شدن نقد شوندگی وام های دریافتی تولید کنندگان بخش خصوصی را ایجاد می کند) و ماحصل در نهایت این شود که مشکلات اقتصاد ایران مرتبط با نقدینگی ها و دلالی ها شود چه نقدینگی هایی که به تولید کنندگان داده شده بود و چه نقدینگی هایی که بر اساس قانون بازار عمل کرده است.

اگر در بین نامزد های ریاست جمهوری کسی یافته شد که تفسیر مشکلات اقتصاد ایران را بر اساس یک نگاه جامع بیان کرد  حداقل می توان گفت اولین قدم برداشته شده است. تصور نشود که اگر نامزدی به تمام مشکلات اشاره کرد یعنی یک تفسیر جامع به شما ارائه داده است. خیر مهم ارتباط برقرار کردن بین تمام علت هایی که آن را علل مشکلات اقتصاد ایران می باشد است. اگر از سختی مجوز ها سخن گفته میشود اگر از نقدینگی سخن گفته میشود و غیره و غیره نباید به صورت جزیره ای و در یک قالب مجزا در مورد آن و آنها صحبت کنند. در تفسیر اقتصادی از مشکلات اقتصادی ایران حتماً باید توجه به این نکات وجود داشته باشد: این که یک نامزد انتخابات ریاست جمهوری بیان کند: شرکت های بزرگ ای در اقتصاد ایران وجود دارد که وابسته به حاکمیت و دولت است و چون قدرت رقابت نابرابر برای آن ها وجود دارد و از سویی نظام بانکی نیز در اختیار آنها است ممکن است با ربا و سپس رقابت ناسالم کمر تولید کنندگان را بشکنند( شاید اگر این افراد فساد را بدون نیاز به مالکیت اقتصادی پیش می راندند بدون این که منافع اقتصادی کمتری نصیبشان شود، وجه اعتراضی به اقتصاد و مشکلات اقتصادی را افزایش نمی یافت و یا اساساً شکل نمی گرفت). دقت شود صنعت خودرو نباید به عنوان نماینده ی صنعتی که کمتر حمایت های بدون ربا دریافت کرده است در نظر گرفته شود چرا که صنعت خوردو ممکن است در اختیار همان کسانی باشد که تمایل دارند مشکلات اقتصاد ایران به حمایت ها و نقدینگی ها مرتبط گردانده شود. بنابراین این مهم است که برنامه ها حول این مساله تعریف و معرفی شوند که ماهیت حمایت از کسب و کار و کارآفرین چگونه تعریف و معرفی خواهد شود (حمایت مادی بلاعوض پایدار از کسب و کار ها و فعالیت های اقتصادی و اجتماعی مثبت هر یک متناسب با درصدی از هزینه نهایی تولید به عنوان پاداش در کنار هزینه نهایی تولید) و چگونه امکان و قابلیت ایجاد نظارت تعریف خواهد شد.