کامنت نیوز: گفته ایم که اقتصاد خود حمایت است و این گونه نیست که اقتصاد نتیجه حمایت باشد. این گفته بدین معنا است که ارتقاء درآمد سرانه در ازای حمایت بلاعوض از توسعه تجربی رخ داده و از ظرفیت ایده برای خلق تکنولوژی جدید برای حمایت بلاعوض استفاده شده است. با توجه به رویکرد حمایتی از توسعه تجربی، در صورتی که استمرار حمایت دنبال نشود افراد تحت پوشش آن حمایت انگیزه ها و مشاغل ایجاد کرده برای خود را از دست خواهند داد. با توجه به آنکه فعالان این بخش بر اساس اعتماد به حمایت سیاست وارد ایجاد بنگاه های میکرو برای همکاری جهت خلق تکنولوژی جدید شده بودند؛ اگر همان حمایت های اولیه که به صورت بلاعوض به شرکت های میکرو انجام نشود؛ از آنجا که آنها نمیتوانند پاداش خود را در نظام بازار دریافت کنند نمیتوانند همچنان حیات خود را در سال بعد نیز استوار سازند مگر آنکه همان میزان حمایت با همان ماهیت برای این گروه ها ادامه داشته باشد. حال مساله این است که اگر قرار باشد معادل آنچه ارتقاء درآمد سرانه را انجام داد( چیزی نزدیک به ۹۰ درصد ارزش تولید ناخالص داخلی جدید پس از اعمال بسته حمایتی توسعه تجربی: ۹۰۰ درصد ارزش تولید ناخالص غیر جدید) برای سال بعد و سالهای بعد باید شاهد ارتقاء مجدد درآمد سرانه باشیم این در حالی است که از ۱۹۶۰ به بعد نرخ رشد کشورهای توسعه یافته میانگین کمتر از ۳ درصد میباشد. یک مدل سازی نظری برای حل و فصل کردن این مساله نیاز است:

در اقتصاد کشورهای توسعه یافته خلق پول انجام گرفته است. خلق پول به میزان چند برابر درامد سرانه را افزایش داد یعنی این خلق پول در اختیار مردم قرار گرفت. بانک ها از هر واحد سپرده گذاری خلق پول انجام ندادند به بیان دیگر مفهوم ای به نام ضریب فزاینده هر چند در کتاب های اقتصاد بود ولی در متون عملی کشورهای توسعه یافته غریبه است و اجرا نشده است (Money multiplier).

پس انداز هم چون مالیات یک متغیر نشت در اقتصاد است. با توجه به این که معادل همه درآمدی که در اختیار مردم قرار گرفته است پس انداز صورت میگیرد(اگر شما مصرف کننده باشید در نهایت آن پول به دست کسی می رسد که مصرف ندارد و آن به پس انداز در بانک تبدیل میشود) میتوان این گونه گفت که: فرض کنید میزان خلق پول انجام گرفته برای کشورهای OECD در سال ۱۹۵۸ یک هزار میلیارد دلار بوده است. این خلق پول به مردم داده شده است و درآمد سرانه در آن به نه برابر افزایش یافته است. تمام این درآمد مجدد در متغیر پس انداز از اقتصاد خارج(نشت) میشود و لذا وقتی برای گروه هدف(توسعه تجربی) مجدد یک میلیارد تومان اختصاص می یابد، اقتصاد به حالت قبل در درآمد ملی باز میگردد و همین فرایند ادامه پیدا می کند.

اقتصاد مبتنی بر وام، خلق نقدینگی ایجاد نمی کند ولی کمک می کند که اقتصاد حمایتی تنها چهره ای نباشد که از اقتصاد بتوان ترسیم کرد. از سویی به راحتی امکان پنهان شدن بسته حمایتی بلاعوض (که عامل ارتقاء درآمد سرانه شد و از طریق استمرار خود این ارتقاء را حفظ کرد)، در آمار ها فراهم است، سوای این که در سال های ۱۹۶۰ نظریه های توسعه جایگزین پاسخ به چرایی عدم همگرایی درآمد سرانه شد و بعد از آن هم پاسخ اقتصاد کلان با تعریف سیاست پولی مرتبط با تولید و بیان جایگاه آن همراه نگشت…

معادل تمام خلق نقدینگی حمایتی، متغیر نشت پس انداز افزایش می یابد و پتانسیل یک اقتصاد مبتنی بر اعطای وام را نیز تقویت میکند. بنابراین سیاست وقتی با هدف گذاری اقتصاد حمایتی، خلق نقدینگی می کند به همان میزان اقتصاد مبتنی بر وام از محل خلق نقدینگی هایی که انجام داده بود نیز فراهم میکند. اقتصاد مبتنی بر وام، خلق نقدینگی ایجاد نمی کند ولی کمک می کند که اقتصاد حمایتی تنها چهره ای نباشد که از اقتصاد بتوان ترسیم کرد. از سویی به راحتی امکان پنهان شدن بسته حمایتی بلاعوض که عامل ارتقاء درآمد سرانه شد و از طریق استمرار خود این ارتقاء را حفظ کرد در آمار ها فراهم است، سوای این که در سال های ۱۹۶۰ نظریه های توسعه جایگزین پاسخ به چرایی عدم همگرایی درآمد سرانه شد و بعد از آن هم پاسخ اقتصاد کلان با تعریف سیاست پولی مرتبط با تولید و بیان جایگاه آن همراه نگشت.

گزارش تکمیلی و گزارش های مرتبط:

اقتصاد سیاسی حمایت با بررسی کوتاه ماهیت و جایگاه بودجه ۱۴۰۰

یک معمایی که در علم اقتصاد حتی طرح سوال هم از آن نشد..

نقش سرمایه فیزیکی مگر چقدر است؟

دنیای اقتصاد در حالی مبنای خود را کتاب های اقتصادی قرار داده است که کتاب های اقتصادی یک چیز می گویند و دنیای اقتصاد یک چیز دیگر!

کرونا مهم است، سیاست گذاری را جدی بگیریم/ماجرای علم اقتصاد/

اقتصاد در کشورهای توسعه یافته بخش دوم

واقعیتی در مورد بهره وری: در بیان اهمیت واژه بهره وری اغراق صورت گرفته است.

داده های تجربی تمام واقعیت های یک اقتصاد نیست؟..

وقتی اقتصاد نتیجه حمایت از تولید تعریف نشود بلکه خود حمایت تعریف شود؛ انتظارات از قوانین بازار اثر نمی پذیرد که کسی تمایل داشته باشد از طریق قوانین بازار قیمت ها را افزایش دهد.