مالیات بر املاک در کشورهای توسعه یافته 0.5 درصد است. در اقتصاد ایران برای کاهش قیمت مسکن از وضع مالیات بر مسکن مرتب یاد شده است. سوای این که این نگاه بخواهد مورد ارزیابی قرار گیرد به نظر میرسد در اقتصاد پارامترهای دیگری وجود دارد که پرداختن به آنها مهم است. در ایران اصلاح نرخ مالیات در بهبود متغیرهای قیمت معرفی میشود در حالیکه در کشورهای توسعه یافته در عین حالیکه بزرگترین سطح مالیات، مالیات بر کالاها و خدمات مصرفی است تورم چه در حوزه کالاهای مصرفی و چه مسکن کمتر از سه درصد به صورت سالانه است. گزارش های بعد میتواند مرتبط به بیان حدس و گمان ها در تعریف متغیرهای دیگر و اهمیت آنها باشد.

کریستالینا جورجیوا ، مدیر عامل صندوق بین المللی پول و دیوید مالپاس ، رئیس بانک جهانی ، با هم دست می دهند و از سیاست گذاری مشترک حمایت از اقتصاد بر خلاف 2008 که ریاضت اقتصادی بیان شده بود(؟) سخن می گویند. یک نمای کلی از اقتصاد نشان میدهد که تعطیل کردن اقتصاد به معنای کاهش تولید ملموس نیست و وسیاست گذاری درست، هم تعطیل کردن اقتصاد است و هم انجام حمایت های درست حمایتی برای جلوگیری از پیامد های منفی تعطیل کردن اقتصاد(جلوگیری از شکل گیری انتظاراتی که تمایل دارد قانون بازار به عینیت برسد و یا ابزاری برای افزایش بیشتر قیمت ها شود: انتظاراتی که دولت به فکر ما نیست و ما باید به فکر خود باشیم).

اقتصاد انتظارات است. ماهیت انتظارات از میزان اعتماد مردم به دولت مرتبط است. میزان اعتماد مردم به دولت به میزان درآمد سرانه آن کشور که نشان دهنده اعمال یا عدم اعمال سیاست گذاری های درست حمایتی است مرتبط است. ایالات متحده باید حمایت های درست خود را ادامه دهد و نشان دهد که میخواهد ادامه دهد. در کشورهای دیگر که به طور کلی این اعتماد اصلاً شکل نگرفته است کشورهای دیگر که به طور کلی سیاست گذاری درست حمایتی در آنها تعریف نشده است باید مراقب باشند. شاخص بورس انها نمیتواند انعکاس رفاه اقتصادی باشد و نقدینگی های اندک مردمی سرگردان بین بازار ها برای حفظ ترس و پناه بردن به اطمینانی از این بازار به آن بازار جابجا میشود در حالی که تعیین کنندگان اصلی متغیر های قیمتی هم مافیا هستند که از قانون بازار برای تغییرات متغیر های قیمتی استفاده میکنند.

مساله اصلی در اشتغال ظواهر اقتصاد یعنی تعداد کارخانه ها نیست بلکه تعریف از انسان ها در قالب طرح های هدف گذاری خلق تکنولوژی جدید یا همان تحقیق و توسعه تجربی است. حمایت از انسان ها توسط دولت یک جامعه هر چه با هدف گذاری های مختلف تحقیق و توسعه تجربی بیشتر باشد درآمد سرانه آن جامعه ارتقاء یافته است در عین آنکه اشتغال وضعیت بهتری پیدا می کند.بازده ظاهری نتیجه حمایت از انسان ها در هدف گذاری از تحقیق و توسعه تجربی، اندک است در حالیکه بازده پنهانی حمایت از انسان ها در هدف گذاری تحقیق و توسعه تجربی در اشتغال و ارتقاء قدرت خرید بسیار است. بنابراین اگر تولید سرانه کشورها در تولید محصولات صنعتی یا کشاورزی مقایسه شود چندان تفاوت درک نشود در حالیکه در درآمد سرانه اختلاف بسیار باشد.

آمار و ارقام مربوط به سیاست گذاری علیه کرونا، ضرورت جدی گرفتن عملی مساله کرونا برای دولت را میتواند نشان دهد.. روال نمایش دادن میزان سیاست پولی برای حمایت از دولت های منطقه یورو سالانه نزدیک صد میلیارد دلار بوده است. تنها تا امروز در سال 2020 این رقم به بیش از یک هزار و ششتصد میلیارد دلار رسیده است یعنی تقریباً بیش از یک هزار و ششتصد میلیارد دلار برای جلوگیری از پیامد منفی سیاست گذاری درست تعطیل کردن اقتصاد تا این لحظه توسط بانک مرکزی اتحادیه اروپا برای منطقه یورو انجام شده است.

اگر در جایی گفته شود مسئول تورم بانک مرکزی است باید دانست که معنای این جمله نباید به این ختم شود که بله مسئول تورم بانک مرکزی است چون خلق پول انجام داده است خیر بلکه باید گفت مسئول تورم بانک مرکزی است چون...

شاخص قیمت ها و درآمد سرانه به عنوان دو متغیر اصلی برای چگونگی تقسیم بندی سیاسی اقتصادی کشورها میتوانند استفاده شوند.

شاید کمی عجیب به نظر برسد ولی ممکن است بین پیش گویی ها و نظریات اقتصاد به میزان تصور و درک تک تک افراد از پیش گویی ها ارتباطی برقرار شود.. به نظر میرسد این پیشگویی ها سوای چگونگی توزیع ابعاد سیاسی، توضیح دهنده کاملی برای چرایی تایید و تاکید نظریه میلتون فریدمن در علم اقتصاد باشند آنجا که علم اقتصاد کمک به شکل گیری (تاثیر پذیری) اقتصاد از قوانین بازار از طریق نفی و ندیدن سیاست پولی و سیاست پولی مرتبط با تولید میکند. هر چند که طور کلی میتوان گفت بازندگان هدایت فکری بر اساس هر نوع پیش بینی، همگان شوند.

نیوزویک از 12 متفکر برجسته اقتصادی خواست که تصور کنند یک تماس تلفنی از فرمانده کل کشور از آنها می پرسد: "بهترین توصیه شما برای اقتصاد برای من چیست؟" تقریباً همه پاسخ ها شامل دولت فدرال بود كه یك تن پول به اقتصاد آمریكا پمپاژ می كرد ، هم به صورت كمك مستقیم فوری به افراد و مشاغل و هم سرمایه گذاری طولانی مدت در مواردی مانند زیرساخت ها و تحصیلات...

همواره این تصور می رفت که دهه 60 دهه سوخته است چون فراوانی متولدین این دهه مانع خدمت رسانی رضایت بخش به این طبقه شده است. ولی به نظر میرسد عدم حمایت درست از اقتصاد این عامل اصلی بوده است نه به هم خوردن به اصطلاح تعادل عرضه و تقاضا!