این مساله به خوبی نشان میدهد بیش از نیمی از تحلیل هایی که از افزایش تورم میشود واقعیت ندارد و یا در کشورهای توسعه یافته واقعیت ندارد. اگر ایران به جای این نگرانی ها مانند دیگر کشورهای توسعه یافته متمرکز حمایت درست از تولید کنندگان میشد میتوانست بدون نگرانی آنچه از اهداف اقتصادی میخواهد فراتر از آن را دریابد.

تا زمانی که هدف گذاری اولیه، حمایت از تولید کنندگان داخلی نباشد و به طور مثال حمایت از تولید در جایگاه یک قید کوتاه مدت به صورت کوتاه مدت و موقت و یا از قبل اهداف اقتصادی شخصی سیاست مداران دنبال شود، این خود سیاست مدارن هستند که مانع ارتقاء درآمد سرانه کشور شده اند.

بین درخواست وزارت بهداشت و خواست بیان شده بانک مرکزی (کنترل تورم) تزاحمی برقرار نیست. منشاء تزاحم کسانی هستند که ترس از باب شدن حمایت بلاعوض و تغییر ساختار ایران در جهت اقتصاد مردمی دارند. آنها این تصور را دارند که استمرار منافع اقتصادی سیاسی مافیای سرمایه داری سیاسی، در عدم تغییر ساختار فعلی اقتصاد ایران است.

مساله عدم کنترل قیمت در نبود تکنولوژی در صنعت ایران خودرو نیست.باید دید ساختار ایران خودرو تا چد حد منطبق بر بینشی قرار دارد که حمایت های بلاعوض دولتی را نه برای تصمیم گیران اصلی آن بلکه برای بخش خصوصی مردمی جهت تحقیق و توسعه تجربی قرار دهد؟

به گزارش بازار، سرلشکر سید یحیی رحیم صفوی گفت:در بخش راهبردهای اقتصادی، سیاست خارجی و راهبردهای مختلف به معنای برنامه‌های ۲۰ و ۳۰ ساله در کشور مشکلاتی داریم. کامنت نیوز: گاهی یک سخن درست گفته میشود ولی تفسیر و مصداق آن ممکن است نادرست یا به درستی که میتوانست بیان شود نباشد. مشکلات راهبردی یا منشاء […]

نوبخت گفت: سیاست دولت برای تأمین کالاهای اساسی و مورد نیاز مردم در سال آینده تامین آن با ارز ۴ هزار و ۲۰۰ تومانی است...این احتمال است تولید کالاهای اساسی از واردات کالاهای اساسی به علت وابستگی تولید به ارز اقتصادی نشده و این امر سبب شود عملاً این سیاست موتور وابستگی را همچنان روشن نگه داشته شود که سپس با تکرار مکرراتی مانند این که عده ای تخلف کرده اند ارز 4200 دریافت و با ارز گران تر کالاهای اساسی را به فروش رسانیده اند ماجرای تکرار استمرار منافع مافیای این حوزه را تامین گرداند.

در ایران سخن از پیدا کردن منابع پایدار است؟ این منابع ده هاست که پیدا شده است. عجیب تر برای ایران این است که این منابع (که ایران هنوز آن را نشناخته است!) قرار است برای مساله ای به نام بودجه که خود می توانست سطوح خود را چند برابر به علت همان منبع مالی ناشناخته تبدیل کند تعریف میشود!

کئون لی چشم بسته هدف گذاری توسعه برای کشورهای در حال توسعه را انتخاب نکرد لذا از این قدم از نظریه پردازان اقتصاد توسعه جلوتر است. وی همچنین در ارتباط عدم همگرایی درآمد سرانه به متغیر تحقیق و توسعه تجربی بومی اشاره می کند که از این جهت نیز از پل رومر نظریه پرداز اقتصاد کلان نیز جلوتر است. ولی این همه ماجرا نیست. اگر تحقیق و توسعه تجربی بومی میتواند توضیح دهنده عدم همگرایی باشد چرا کشورهای در حال توسعه همچنان در حال توسعه اند و چرا آمار در کشورهای توسعه یافته سهم بالایی برای تحقیق و توسعه در تولید ناخالص نشان نمیدهد؟ آیا مساله در کمیت و کیفیت حمایت است که درآمار ها ثبت نشده و خود را به صورت ارتقاء سطح نقدینگی و در نهایت خدمات و ارتقاء سطح تولید نشان داده است؟

ایران در یک شرایط خطیر قرار گرفته نشده و راهی که باید طی کند یک راه معمولی است که یک قرن پیش اروپاو آمریکا و چند دهه قبل ژاپن کره و چین آن را شروع کردند.

آنچه در کشورهای توسعه یافته از اقتصاد دانش بنیان دیده میشود کف روی آب است در عمق آب لایه های حمایتی قوی پایدار است که اقتصاد کشورهای توسعه یافته را ساخته است.